W tym roku, dokładnie 24 czerwca, mija 100 lat od dnia, w którym papież Pius XI mianował biskupa Augusta Hlonda Prymasem Polski. Duchowy syn świętego
Jana Bosko, wyświęcony na kapłana w Krakowie, nazywany Prymasem Trzech Epok, odegrał znaczącą rolę w historii Kościoła i w historii Polski.
Na długo przed Soborem Watykańskim II stał się wielkim promotorem wszechstronnej formacji katolików świeckich zdolnych do czynnego zaangażowania
w życie społeczne. Zatroskany o wiarę Polaków nie tylko w Ojczyźnie, ale także na całym świecie, zakłada zgromadzenie dla Polonii zagranicznej, czyli Towarzystwo Chrystusowe.
W 1932 r. wydaje bardzo ważny list pasterski: „Chrześcijańskie zasady życia państwowego”. Zaraz po II wojnie światowej, 8 września 1946 roku, w obecności całego Episkopatu i około miliona wiernych, dokonuje na Jasnej Górze aktu poświęcenia narodu polskiego Niepokalanemu Sercu Maryi.
Przez ponad rok internowany przez Niemców, na wielokrotne próby złamania go odpowiadał: „Powiedziałem im, żeby sobie dali spokój, bo w każdym razie dotrzymam wiary Narodowi i państwu polskiemu, a gdyby mnie powiesić mieli, byłbym naprawdę szczęśliwy, że taką śmiercią będę mógł zakończyć swoje prace dla ducha, szczęścia
i wielkości Polski”.
Opatrznościowy mąż Boży, który na łożu śmierci wypowiada znamienne słowa: „Zwycięstwo, kiedy przyjdzie, przyjdzie przez Maryję”. Dokładnie w trzydziestą rocznicę jego śmierci, tj. 22 października 1978 r., ma miejsce inauguracja pontyfikatu Papieża z Polski.
